In de kamer waar onze jeugdbemiddelaars hard werken om alle bezoeken te bemiddelen, staat het bureau van Jennifer Hofstede, beleidsmedewerker bij de Schrijverscentrale. Dat is de plek waar beleidsplannen vorm krijgen, maar ook waar bijzondere programma’s ontstaan die bijdragen aan de kwaliteit van schrijversbezoeken.
Op de vraag hoelang ze bij de Schrijverscentrale werkt, moet Jennifer even nadenken.
“Ik werk nu zo’n 7 of 8 jaar als beleidsmedewerker en coördinator projecten. Toen we nog Schrijvers School Samenleving heetten, werkte ik al tien jaar als bemiddelaar van de jeugdafdeling. Daarna ben ik ander werk gaan doen, maar kwam terug om zwangerschapsverlof op te vangen. Na een tweede verlofvervanging ben ik blijven hangen en na een paar jaar kreeg ik deze functie. Ik ben deels beleidsmedewerker en deels coördinator van projecten en programma’s, vaak rondom de jeugdafdeling of kwaliteitsverbetering. Lekker afwisselend werk: abstracte taken en juist heel concrete activiteiten en veel verschillende onderwerpen.”
Jennifer heeft dus veel taken onder zich, maar het leukste vindt ze om beleid of een project vanaf nul op te bouwen.
“Waarom wil je iets aanpakken als organisatie? Wat wil je ermee bereiken? Hoe werkt het intern het beste in deze drukke tijden? Met wie kunnen we samenwerken? Met welke resultaten ben je tevreden? De juiste aanpak uitzoeken kost veel denkwerk, maar dat maakt het juist ook zo leuk. Projecten doorontwikkelen vind ik ook leuk. Feedback vragen, evalueren, bepalen waar iets beter kan en dat aanpakken. En dan weer evalueren et cetera.”
De projecten waar Jennifer zich momenteel mee bezighoudt, lijken misschien heel uiteenlopend – en dat zijn ze ook – maar er is een duidelijke rode draad: kwaliteit en effectiviteit van schrijversbezoeken. Een van die projecten is de Driemaal groep 3 Schrijverstournee, die ze samen met Stichting Lezen ontwikkelde. Dit project is erop gericht om kinderen die net leren te lezen het plezier in lezen te laten behouden. Hiervoor is een bewezen effectief traject opgezet.
“Leerlingen uit groep 3 maken in één schooljaar kennis met drie verschillende makers. We beginnen met een illustrator, daarna komt een schrijver van voorleesboeken en aan het einde van het jaar een schrijver van boeken die kinderen zelf kunnen lezen. De campagne draait inmiddels vijf jaar in is uitgegroeid tot een groot succes.”
De Spreekkunstacademie is een ander project waar Jennifer vol overgave aan werkt. Binnen dit programma kunnen literaire makers die ingeschreven staan bij de Schrijverscentrale trainingen volgen om zich verder te ontwikkelen als spreker en leesbevorderaar.
“Ik zoek geschikte docenten en overleg over de meest impactvolle opzet. Zo hadden we een webinar over stemgebruik, komt er een training podiumpresentatie en werken we aan een traject waarbij literaire makers feedback krijgen op hun optredens.”
Ook werkt Jennifer aan programma’s die nog in ontwikkeling zijn. Er wordt onderzocht hoe schrijvers ook in andere vakken dan Nederlands worden ingezet. Denk aan Geschiedenisschrijver in de les. Dat sluit aan bij de nieuwe kerndoelen van het onderwijs. Ook wordt er gewerkt aan manieren om de impact van schrijversbezoeken beter te meten.
“We vragen vaak al feedback na optredens, maar willen dit automatiseren.”
Naast deze projecten houdt Jennifer zich bezig met uiteenlopende beleidstaken. Zoals onderhandelingen in de Letterenketen over fair practice, (mede)schrijven aan de procesbeschrijving (AOIB), deelnemen en verslagleggen van de Raad van Toezicht-vergaderingen, initiëren van teamoverleg over de Theory of Change.
“We kijken alweer vooruit naar het aanvragen van onze meerjaarse cultuursubsidie. Het cultuurbestel gaat flink veranderen, dus we moeten alert zijn op wat er precies verandert en wat de effecten daarvan kunnen zijn. En we naderen ook alweer het eind van het jaar, dus het schrijven van het jaarverslag zit er ook weer aan te komen. Beleidsmedewerkers zuchten wel eens hierover want het is een langdurige klus, maar om zo’n formele tekst helder en toegankelijk te maken vind ik een leuke uitdaging.”
Tot slot krijgt Jennifer – net zoals de andere collega’s waarvan een werkdag is uitgelicht – de vraag of ze een boekentip heeft.
“Favoriete boeken! Echt, ik vind het moeilijk om te kiezen. Zo heb ik een "Top tien-lijstje" waar zestien boeken in staan. Tja.”
Uiteindelijk komt ze met twee boeken, een geschikt voor een jeugddoelgroep en een voor een volwassenendoelgroep.
Wij zijn licht – Gerda Blees “Als voormalige jeugdbemiddelaar las en lees ik nog steeds veel jeugdliteratuur. Met mijn dyslectische zoon ben ik mee gaan lezen toen hij voor de middelbare school boeken voor volwassenen moest gaan lezen. Dit boek was bij ons de favoriet van zijn lijst. Tevoren dacht ik: dat kan toch niks zijn, een boek dat vanuit perspectieven van voorwerpen en abstracties is geschreven? Maar ik vond het geweldig. Perspectief brood was mijn favoriet.”
De verdwenen prins - Jennifer Nielsen “Omdat ik niet kan kiezen uit Nederlandse auteurs toch een vertaald boek van een naamgenoot. Wel echt mijn ding: het is epische fantasy, de hoofdpersoon is bijdehand en brutaal en zet als verteller de lezer totaal op het verkeerde been.”