Ik viel op mijn vijftiende uit van school met een angst- en dwangstoornis en kreeg suïcidale gedachten. Ik publiceerde na jarenlang onderzoek naar de mentale gezondheid van mannen mijn boek Waarom mannen niet praten, waarin ik ook de manosfeer bespreek.
Ik was een heel onzekere jongen op de middelbare school, omdat ik mijn zacht- en gevoeligheid niet kon accepteren en me altijd de mindere voelde ten opzichte van de andere jongens. Ik kreeg ook te maken met pestgedrag. Ik snap de verleidingen die de manosfeer kwetsbare jongens biedt. Ik viel zelf uiteindelijk uit van school, kreeg veel psychische hulp en leef inmiddels volgens het motto met volle angst vooruit.
Ik moest leren praten over mijn gevoelens. Ik vond dit lastig, onder meer vanwege de gendernormen die mannen vooral leren om niet te praten over hun gevoelens. Als journalist deed ik veel onderzoek naar dit onderwerp, naar de hoge suïcidecijfers onder mannen en schreef ik onder meer voor het Algemeen Dagblad en Men's Health. In april 2026 publiceerde ik mijn eerste boek Waarom mannen niet praten bij Xander Uitgevers. Ik sprak bekende en onbekende mannen over hun ervaringen, interviewde wetenschappers, psychologen en andere experts en deelde mijn eigen ervaringen in mijn boek. Mijn boek kreeg veel aandacht in de media, zo verscheen ik bij Radio 1, in verschillende landelijke kranten en in een podcast van De Volkskrant, waarmee ik ook in het theater stond.
Ik spreek over thema's als angst, onzekerheid, de druk op jongens, de manosfeer, mannelijkheid en praten over gevoelens. Mijn doel is om leerlingen te laten voelen dat praten over je gevoelens wél stoer is, net als jezelf zijn. Of dat nu past in het beeld dat we hebben van mannelijkheid of niet.
