Auteur 'Niet geboren op mijn verjaardag'
Omdat ze 12 jaar docent Nederlands geweest is en orthopedagogiek gestudeerd heeft (afstudeeronderwerp adoptieproblematiek) heeft ze dit boek speciaal geschreven voor leerlingen in de bovenbouw van het voortgezet onderwijs, zodat ze taboeonderwerpen zoals misbruik, mishandeling, pesten, eenzaamheid en suïcidale gedachten bespreekbaar durven maken. 24 procent van alle leerlingen in het VO denken serieus na over suïcide. Dat is in een klas met 25 leerlingen gewoon 6 leerlingen per klas. Het is tijd dat er openlijk over gesproken wordt om meer leerlingen met hun problemen te kunnen helpen.
Voor leerlingen moet een verhaal behapbaar zijn en daarom bevat het boek geen expliciete teksten, heeft het korte hoofdstukjes, is het licht en humoristisch geschreven en leest het als een trein. ( Als een film zeggen leerlingen.) Dit boek is een must-read voor iedereen die met leerlingen werkt of werkzaam is in de psychische gezondheidszorg. Door dit boek begrijp je beter wat er schuil kan gaan in een kind dat geen signaalgedrag 'volgens het boekje' vertoont en hoe je dit kunt doorzien en toch kunt helpen. Lees hieronder bij de tekst van de auteur waarom:
"Meer dan 30 jaar lang heb ik rondgelopen met een niet-leuk geheim. Een geheim waarvan ik als klein meisje niet eens wist dat het een geheim was. Voor mij was de manier waarop mijn adoptievader en ik elkaar lieten zien dat we elkaar lief vonden, heel normaal en ik had geen idee dat het er bij anderen thuis heel anders aan toe ging. Pas toen ik ouder werd, ontdekte ik dat ik jarenlang seksueel misbruikt was en toen durfde ik als puber helemaal niet meer mijn mond open te doen. Ik hing juist de clown uit en wilde vooral laten zien dat er niets met mij aan de hand was.
In het gezin waar ik door mijn adoptie terecht was gekomen, mocht en kon ik niet mezelf zijn. Ik was anders. Niet alleen van de buitenkant, maar ook van binnen. Ik moest me aanpassen aan de gezinsleden die het liefst iets voor zichzelf deden en waarvan stilte hun favoriete geluid was. Ondanks dat school mijn toevluchtsoord was, werd ik ook daar ontzettend gepest. Toen ik 16 was, volgens mijn paspoort 17, zette mijn adoptievader mij het huis uit. Ik besloot dat ik het leven niet waard was en probeerde een einde aan mijn leven te maken, maar ook hier faalde ik in. Zonder familie moest ik overleven in een land waar bijna niemand op mij leek.
Omdat ik wilde weten wie ik was, waar ik vandaan kwam en wie mijn echt familie is, ging ik op zoek. In Sri Lanka kwam ik erachter dat ik op papier helemaal niet bestond. In Nederland mocht ik niet zijn wie ik wilde zijn en in het land waar ik was geboren was ik ook niemand. Dit heeft me mijn hele leven in de weg gestaan en besloot maar iets te worden waar ik anderen mee kon helpen. Als docent wilde ik er zijn voor leerlingen, maar na 12 jaar kwam ik als alleenstaande moeder met een burn-out thuis te zitten.
Erger on niet. De bodem van de put had ik bereikt. Totdat ik leerde dat de bodem de beste plek was om je af te zetten. Dat was het moment voor mij om te besluiten dat het tijd werd om eindelijk mezelf te worden. Ik ging nadenken over wat ik echt wilde worden, wie ik wilde zijn en wat ik nu echt belangrijk vond in mijn eigen leven. Ik ontdekte wat mijn kernwaarden waren en ik ging er naar leven. Verbinding, vertrouwen, ontwikkeling, (zelf) erkenning en genieten waren de waarden die ik overal in mijn leven terug wilde zien. Door mijn hele leven hierop in te richten, lukte het me om als alleenstaande moeder een zeer succesvol en winstgevend bedrijf te starten.
In de kleuterklas was ik blijven zitten omdat ik teveel van spelletjes hield. Nu speel en maak is spellen voor mijn beroep. Mijn bedrijf verzorgt teambuildingsactiviteiten en -spellen voor organisaties en bedrijven zoals Jumbo, ABN AMRO en de Politie Nederland. Met heel veel diploma's op zak, wilde ik toch datgene doen wat ik vroeger al het allerleukste vond. En als ik zonder een familie die mij kan steunen, met spelletjes spelen toch mijn eigen droombaan en -leven kan creëren, dan kan iedereen het.
Het motto van mijn boek is: Je kunt alles worden wat je wilt en vooral jezelf. Dat is de reden dat ik samen met een groep medegeadopteerden de Nederlandste Staat aanklaag wegens adoptiefraude. Mijn doel? Ik wil helemaal mezelf kunnen zijn en daarom mijn eigen geboortedatum in mijn paspoort hebben. Jezelf kunnen zijn is namelijk voor iedereen het belangrijkste dat er is."
