Sabine van den Berg (1969) is docent aan de Schrijversvakschool in Amsterdam en maakte reeds naam met de romans De naam van mijn vader, De lachende derde, Wissel en Dingen die niet mogen. De trilogie Zien, Horen Zwijgen (2018) en haar poëzie- en tekendebuut Nestvlinders (2019) werden beide genomineerd voor het Beste Groninger Boek. Haar nieuwste roman Biotopia 1.0 (2022) is vrij geïnspireerd op de jaren dat Van den Berg leefde in kunstenaarsgemeenschap De Biotoop in Haren. Daarover verscheen eerder Berichten uit de Biotoop (non-fictie, 2019) bij Uitgeverij Oevers.
Sabine van den Berg volgde de opleiding Reclametekenen in Amsterdam, studeerde tekenen en beeldhouwen aan de Kunstacademie te Rotterdam, en proza aan schrijversvakschool ’t Colofon in Amsterdam.
Als redacteur werkte ze voor het literaire tijdschrift Lust & Gratie. Ze publiceerde korte verhalen in Lust & Gratie evenals in Armada. De laatste jaren voordat zij zich geheel wijdde aan het schrijven en tekenen, was zij werkzaam als freelance journaliste/styliste/fotografe voor verschillende tijdschriften onder andere Elle Wonen, Elle Eten en Villa d'Arte. Zij doceerde zeven jaar proza aan de schrijversvakschool te Groningen.
