Als kind was ik al bezig met schrijven: korte verhalen, strips, verslagen voor de sportclub, gedichtjes, onzindingen, zelfs lange verhalen voor grote mensen. Waarom? Omdat ik al snel ontdekte dat zelf iets maken, zelf iets verzinnen, niet alleen heel erg leuk was, maar ook nog eens spannend en gek. Pas na de geboorte van mijn kinderen Myrthe en Milo ben ik begonnen om mijn werk in een definitieve ‘publicatievorm’ te gieten. Dat was niet makkelijk omdat er al heel veel over heel veel geschreven is (en uitgeverijen heel kieskeurig zijn). Na verschillende thema’s verkend te hebben kwam ik uiteindelijk terecht in mijn verleden dat ritselt en zindert van spannende verhalen.