Remus Aussen (1960) publiceerde in 2025 het boek 'Toch weer naar Amsterdam', over hoe hij na een verregende jeugd kennismaakte met zijn (joodse) vader Rob, een bekende Amsterdamse kunstenaar en etnografica-verzamelaar. Na enkele jaren groeiden ze echter toch weer uit elkaar. Maar toen Rob, inmiddels de 80 gepasseerd, tekenen van dementie vertoonde en hulp nodig had, ontstond een nieuwe relatie waar de oorlog en Rob's altijd aanwezige gedachten over zijn in Sobibor vermoorde ouders geen vat meer op hadden. In een recensie: "Het resultaat is geen klassieke afrekening, geen sentimentele verzoeningsroman en ook geen modieuze traumaliteratuur. Integendeel: de grote kracht van dit boek is juist de weigering om zichzelf groter of dramatischer voor te doen dan nodig is. (...) Wat vooral indruk maakt, is de toon. Aussen bezit een zeldzame combinatie van ironie, tederheid en droge humor. Zelfs in de zwaarste passages blijft hij lichtvoetig observeren. "(Alexander Zwagerman).
Remus werkte als communicatieadviseur, manager, docent overheidscommunicatie, en later als zelfstandig adviseur en bladenmaker. Sinds zijn 15e verdient hij zijn broodbeleg als basgitarist en contrabassist. Toen hij rond diezelfde periode kennismaakte met zijn biologische vader, maakte hij ook kennis met zijn - deels - joodse achtergrond en met de gevolgen van de Holocaust voor zijn familie.
