Dit jaar is mijn eerste roman verschenen, Kleurhonger. Een boek over transgenerationeel trauma bij nazaten van collaborateurs uit de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal gaat over drie vrouwen, een moeder en haar twee dochters, tegen een achtergrond van oorlog en de jaren tachtig in Amsterdam, met veel aandacht voor kunst, fotografie en muziek.
Tien jaar eerder schreef ik Tussenland, een non-fictieboek over Zeeuws-Vlaanderen, de regio waar ik vandaan kom. In dat boek reis ik van oost- naar het uiterste westen van het gebied en sta ik kort of wat langer stil bij wat ik onderweg tegenkom. Ook in mijn roman speelt die regio een rol, al wordt die niet met zoveel woorden benoemd.
Naast het schrijven werk ik als redacteur bij de NOS. Ik schrijf en monteer items voor de tv-uitzendingen van het NOS Journaal. Als specialisatie maak ik necrologieën.
Ik ben 61 jaar, geboren in Breda, maar getogen in Zeeuws-Vlaanderen. Ik woonde veertig jaar in Amsterdam en sinds twee jaar in de Betuwe.
Schrijven is voor mij het omzetten van emoties, gedachten, ervaringen, toevalligheden in een verhaal waar al die zaken kruisbestuivingen met elkaar aangaan. Ik put daarbij uit mijn eigen leven, maar ik schrijf niet autobiografisch. In mijn roman Kleurhonger verbind ik het particuliere leven, met de grote gebeurtenissen uit verschillende tijdsperioden.
