Maurits Chabot (1992) is historicus, journalist en schrijver. Hij schreef twee boeken en maakte vier documentaires. Van zijn laatste boek, Over de kloof, over onwaarschijnlijke vriendschappen, maakte de EO een documentaire.
Voor Over de kloof bezocht hij wereldwijd mensen in conflict- en oorlogsgebieden. Zo kwam hij uit bij een Dutchbatter en een Bosniër. Een Amerikaanse neonazi en een queer man. Een Rwandese Hutu en een Tutsi. Een politieagent en een bankovervaller. Hij portretteert vriendschappen tussen mensen die op het eerste gezicht veroordeeld lijken tot vijandschap. In het boek onderzoekt hij hoe mensen ondanks oorlogen, etnische spanningen, geopolitieke tegenstellingen en geweldsincidenten toch naar elkaar kunnen toegroeien. Is er een grens aan begrijpen? Waar eindigt nieuwsgierigheid? En hoe veranderen mensen?
In zijn eerste boek, Het papieren paleis, bestudeert Chabot de wereld van rechters, rechtbanken, gerechtshoven en advocaten. Met co-auteur en hoogleraar Maurits Barendrecht stelt hij dat een juridisch oordeel meestal weinig oplost. Doordat rechters overbelast zijn, het OM geplaagd wordt door schandalen en sociale advocaten stoppen, wankelt de juridische wereld. In Het papieren paleis schetst Chabot nieuwe routes naar rechtvaardigheid.
Maurits Chabot geeft colleges empathie. Wat is empathie eigenlijk? Kunnen we het ontwikkelen en verbeteren? Aan de hand van schrijfopdrachten, voorbeelden uit zijn eigen internationale onderzoek (Rwanda, Srebrenica, Amerikaanse gevangenissen) en fragmenten uit de documentaire die de EO van zijn boek maakte, laat Chabot zien wat empathie vermag en wat het oplevert als we ons in een ander inleven en elkaar als mens blijven zien.
