Martje van der Brug schrijft boeken over maatschappelijke thema’s voor een breed publiek. Zij is een ervaren spreker die goed in staat is om na een voordracht over een van haar boeken een inhoudelijke discussie aan te gaan met haar gehoor.
Haar non-fictieboek De autonome route - zelfbeschikking over het levenseinde (2025, uitgeverij Mazirel Pers) kan een hulpmiddel zijn bij de dialoog over levenseindevraagstukken. Zij bakent lastige begrippen helder af en laat geïnterviewde deskundigen aan het woord die met uiteenlopende meningen verdere stof tot nadenken bieden over de door velen gewenste 'autonome route'. Martje zet zich ook persoonlijk in voor het ideaal dat wilsbekwame mensen meer zeggenschap krijgen over hun levenseinde. Zij maakt deel uit van de groep eisers die in 2021 een proces tegen de staat begon met als inzet de afschaffing van de strafbaarheid van hulp bij zelfdoding. In 2026 gaat de groep, onder aanvoering van de Coöperatie Laatste Wil, in cassatie bij de Hoge Raad.
Martje van der Brug werkte 40 jaar als copywriter in de reclame. Daar leerde zij ingewikkelde kwesties op een toegankelijke manier bespreekbaar te maken. Dit leidde tot de publicatie van haar eerste drie 'sociale romans'. Zij debuteerde als auteur met de Havo is geen optie, een geestige zedenschets over prestatiedruk in het onderwijs (2013, Ambo|Anthos). Van dit boek zijn meer dan 10.000 exemplaren verkocht - en het blijkt ieder jaar rond toetsen en examens weer actueel. Na ervaringen in haar eigen familie publiceerde zij de roman Wat doen we met moeder (2016, Ambo|Anthos uitgevers) over de grenzen aan de zorg. In dit lichtvoetige boek beschrijft zij de worsteling van drie volwassen kinderen en een moeder die vindt dat haar leven voltooid is. In de roman Zo doen we dat hier laat zij op humoristische wijze zien dat er meer overeenkomsten zijn tussen de cultuur van de Nederlandse studentencorpora en de traditionele islam dan je op het eerste gezicht zou denken (2018, Ambo|Anthos).
