Mijn naam is Mark Leegsma (1980, Rotterdam). Ik studeerde psychologie en filosofie en promoveerde in 2022 op een proefschrift over 'catastrofaal denken'. Sindsdien houd ik me bezig met het probleem hoe de 'echte' catastrofe (met name die van antropogene klimaatverandering) zin voor ons kán hebben, als wij er precies niet meer zullen zijn om die na te vertellen, en in verband daarmee de praktische vraag wat voor zin de strijd voor klimaatgerechtigheid dan heeft. Ik schreef daarover het filosofisch essay Het oog van de catastrofe (Boom, 2024), al is dat voor mij zeker niet de laatste halte op de ingeslagen weg. Met die thematiek in het algemeen en dat boek in het bijzonder als achtergrond ga ik graag met mensen in gesprek die zich (dringend) afvragen hoe ze zich überhaupt tot zulke overweldigende en uitputtende 'problemen' kunnen verhouden.