Sinds een aantal jaren houd ik mij veel bezig met de Tweede Wereldoorlog. Het was een bijzondere periode in de Nederlandse geschiedenis waar nog elke jaar in de maanden april en mei uitgebreid aandacht voor is.
Recent heb ik een boek geschreven over briefkaarten en briefjes die gedeporteerden in de periode 1940-1945 uit de trein gooiden: Van hier de laatste groeten. Vaak gaat het om Joden die ofwel op weg zijn naar Westerbork of doorgestuurd worden naar de vernietigingskampen. Het zijn in veel gevallen laatste levenstekens van mensen die op weg waren naar Duitse kampen en niet zijn teruggekeerd. Mensen nemen afscheid en vertellen over hun situatie in de wagon en hun verwachtingen. Het zijn vaak aangrijpende getuigenissen.
Eerder schreef ik Mij krijgen ze niet levend, over de honderden zelfmoorden in mei 1940. De schok van de Duitse inval was voor veel mensen zo groot dat ze absoluut geen toekomst meer zagen. Onder de slachtoffers waren veel joden, maar ook sociaal-democraten en communisten.
Mijn achtergrond is een studie Nederlands aan de UvA. Tijdens de studie was ik redacteur van studentenweekblad Propria Cures. Daarna heb ik gewerkt voor onder meer NRC Handelsblad en was ik correspondent voor die krant in New York. Behalve over de Tweede Wereldoorlog heb ik boeken geschreven over onder meer Nederlandse emigranten in de Verenigde Staten, over de stad New York en over het bezoek van The Beatles aan Nederland in 1964.
