'Fúck lezen' - dat is hoe David Steenmeijer zich als puber door het leven begaf. Hij groeide op in een gezin waar het boek buitengewoon hoog in het vaandel stond, goed- maar ook kwaadschiks probeerden zijn ouders hem te besmetten met hun liefde voor de literatuur. Niet zelden resulteerde dit in stormachtige clashes, waar de scheldwoorden en tranen in het rond spatten. En soms een handgemeen zelfs niet eens zo gek ver weg leek.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan: op het ogenblik dat de ouders van de inmiddels achttienjarige David de handdoek in de ring gooiden en hij zijn middelbare-schooldiploma in handen had raakte hij plotseling verknocht aan het geschreven woord. Waarom? Wat was er ineens in deze moeimaker gevaren? Wel, de juiste persoon prees hem een roman aan. En vandaag de dag is hij zelf boekenschrijver en journalist. Hij debuteerde met Victor, een coming of age-roman die hij zelf graag op zijn leeslijst had zien prijken. David kan noch wil zich een bestaan zonder boeken voorstellen. Tja, het kan verkeren - zullen we maar zeggen.
David Steenmeijer is de schrijver die de taal van de niet-lezers beheerst, en hun naadloos kan bijbrengen waarom het ironisch genoeg precies in hún belang is een boek ter hand te nemen. 'Fúck lezen!' Ja? Weet je dat wel zo zeker?