Ceren van Marlen (Amsterdam, 1991) debuteert, ondanks het vooruitzicht een miljoenenerfenis mis te lopen, in oktober 2026 met haar eerste roman bij Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. Het Boze Oog is een ongekend openhartige getuigenis over haar traumatische jeugd en de verwerking daarvan.
Met haar literaire werk wil Ceren een stem geven aan vrouwen en kinderen in een onveilige thuissituatie — en bovenal hoop bieden. In haar eigen woorden: "Als je leeft in een onveilige situatie is het lezen van een roman niet het eerste waar je aan denkt. Door radicaal openhartig te zijn — met een flinke dosis humor — wil ik mensen bereiken die de literatuur misschien wel het hardst nodig hebben."
Het kernthema in Ceren's werk is familiebreuk. Welbewust breken met familie is misschien wel het grootste hedendaagse taboe. Mensen die besluiten 'low contact' of zelfs 'no contact' te gaan, stuiten vaak op een muur van onbegrip. Zeker als het gaat om breken met het kerngezin.
De schattingen lopen uiteen, maar gedacht wordt dat om en nabij 20% van de Nederlanders weinig tot geen contact heeft met ouders, broers en/of zussen. De schaamte rondom dit onderwerp is groot. Veel mensen durven zelfs niet aan hun beste vrienden te vertellen dat ze het contact met naaste familie hebben verbroken.
Ceren treedt op bij literaire festivals, bibliotheken, onderwijsinstellingen en culturele evenementen.
