Carmien Michels (1990) is een Belgisch schrijver en performer. Met scherpe observaties schept ze een vaak duistere wereld, ritmisch, krachtig en diep persoonlijk.
Michels studeerde Woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen, waar ze nu zelf doceert aan de Educatieve Master. Ze danst tussen pen en podium, tussen urban en klassiek. In 2016 won ze het Nederlands en Europees Kampioenschap Poetry Slam en werd derde op het Wereldkampioenschap in Parijs. Van 2017-2019 nam ze deel aan de eerste editie van het Europees project CELA. In diezelfde periode produceerde ze twee muziektheatervoorstellingen met het gezelschap ARType. Sinds 2019 maakt ze deel uit van de internationale dichterspoule Versopolis.
Zowel haar twee romans als haar poëziebundel We komen van ver werden lovend ontvangen. Meest recent verscheen van haar hand de verhalenbundel Vaders die rouwen (Querido, 2021), die de shortlists van de Biesheuvelprijs, Boekenbon en Fintro haalde en werd bekroond met de Inktaap en de BNG Bank Literatuurprijs.
Gedichten en fragmenten uit haar werk verschenen in 15 talen. De Kroatische vertaling van Vaders die rouwen door Svetlana Grubic Samaržija werd in 2025 uitbundig onthaald in de Kroatische pers. In januari 2026 verscheen de Engelse vertaling van We komen van ver door Michele Hutchison op de New Delhi World Book Fair, India.
Michels heeft een voorkeur voor personages die er niet helemaal bij horen en zoeken naar verbinding, betekenis en een eigen plek. Ze is oprichter en artistiek coördinator van het Watlab in Antwerpen, waar ze samen met 30 andere literaire makers schrijft aan nieuw werk. Sinds 2024 is ze curator van een Stilte Avond in de Parkabdij van Heverlee.
