Ik ben Arjan van Essen, schrijver, columnist en verhalenverteller. Ik schreef onder meer Parre en Zullen we zwijgen. Twee boeken die behoorlijk van elkaar verschillen, maar één ding gemeen hebben: de mens achter het verhaal.
Ik schrijf graag over wat er gebeurt wanneer het leven anders loopt dan gepland. Over keuzes en hun gevolgen, over kwetsbaarheid, schuld, schaamte, liefde en hoop. Soms ernstig, soms met een glimlach. Want zelfs in de ingewikkeldste levens valt doorgaans nog wel iets te lachen.
In mijn werk schuw ik persoonlijke en soms ongemakkelijke onderwerpen niet. Zo schreef ik in Parre over gokverslaving, een onderwerp dat ik ook van binnenuit ken. Over de verleiding, de schaamte en de gevolgen. Maar ook over de vraag hoe je weer verdergaat wanneer je jezelf, en soms ook anderen, behoorlijk bent kwijtgeraakt. Niet om overal antwoorden op te geven, maar om het gesprek erover mogelijk te maken.
Naast mijn schrijverschap stond ik twintig jaar voor de klas als docent Nederlands in het vmbo. Daar leerde ik misschien wel het belangrijkste over verhalen vertellen: je kunt nog zo'n mooi verhaal hebben, maar als niemand luistert, schiet het niet erg op.
Ook mijn jarenlange maatschappelijke betrokkenheid heeft mijn manier van kijken en schrijven gevormd. Ik ontmoette mensen met de meest uiteenlopende levensverhalen. Vaak ontdekte ik dat de werkelijkheid minstens zo verrassend is als de fictie. En soms aanzienlijk ongeloofwaardiger.
Wie mij uitnodigt voor een lezing, interview of workshop, krijgt geen schrijver die uitsluitend uit eigen werk voorleest. Ik vertel graag over het ontstaan van verhalen, over de werkelijkheid achter fictie en over de kunst van het schrijven. Maar minstens zo graag ga ik in gesprek met mijn publiek. Over boeken, over het leven en over de vraag waarom sommige verhalen verteld moeten worden.
Tijdens workshops nodig ik deelnemers uit om zelf te schrijven. Niet vanuit ingewikkelde literaire regels, maar vanuit verwondering, herinneringen
